Verbod op wegwerpplastic

Op 23 maart 2018 kondigde de staat Maharashtra aan dat zij een aantal plasticsoorten gaat verbieden. Hierdoor behoort bijna al het wegwerpplastic, zoals tasjes, petflesjes en wegwerpbekers, tot de verleden tijd. McDonald’s en Starbucks ontvingen deze week hun eerste boete. 

Verbod
Sinds 23 juni 2018 kunnen mensen een boete van omgerekend zestig tot ruim driehonderd euro, of zelfs een gevangenisstraf verwachten als ze toch nog (herhaaldelijk) single use plastic gebruiken. De eerste boetes zijn deze week al uitgedeeld. India gebruikt ongeveer de helft minder wegwerpplastic dan het wereldwijde gemiddelde. Zo gooit een Indiër gemiddeld 11 kilo plastic per jaar weg, het globale gemiddelde is 28 kilo. Maar de boosdoener in India is de verwerking van al dit plastic, of beter gezegd het gebrek hieraan. Uit onderzoek dat in 2015 werd gedaan blijkt dat India hier erg slecht op te scoort. India staat op nummer twaalf van de 192 kustlanden die het meeste afval in de zee dumpen. China staat op nummer één en scoort dus het slechtst, gevolgd door Indonesië en de Filipijnen. De Verenigde Staten staat op plek twintig.

Multinationals
Niet iedereen ziet dit verbod als een stap in de goede richting. Internationale multinationals zoals H&M, Amazon en Coca Cola lobbyen voor een versoepeling van dit verbod. Neemit Punamiya, algemeen secretaris van Plastic Bags Manufacturers Association of India, zei: “Our demand to the government is: give the industry seven years to come up with alternatives.” Daarnaast vraagt H&M om een verduidelijking van de regels, en om hulp bij het bedenken van alternatieve oplossingen. Er is voor zover bekend nog geen gehoor gegeven aan de vraag om versoepeling voor deze grote bedrijven. Volgens de lokale milieu minister worden kleine buurtwinkels wel tegemoetkomen. Zo mogen zij voorlopig nog bijvoorbeeld rijst in plastic verkopen, mits ze deze verpakkingen terug krijgen voor recycling.

Plastic Soep
Sinds 1950 wordt plastic steeds vaker gebruikt om bestaande producten te vervangen. Plastic bestond voor deze tijd al, maar vanaf de jaren vijftig wordt plastic steeds vaker als materiaal voor huishoudelijke producten ingezet, en voor bijvoorbeeld speelgoed en textiel. In India wordt plastic voor talloze dingen gebruikt. Doordat kraanwater niet drinkbaar is, kopen mensen vaak plastic flesjes of zakjes drinkwater. Daarnaast is er overal streetfood, kleine karretjes die eten of drinken verkopen zoals de chaiwalla’s. Overal in India is thee verkrijgbaar, niet alleen in plastic wegwerpbekertjes, maar door de aandacht voor de plastic soep, ook steeds vaker in kopjes van klei of glas. Als plastic afval op straat wordt weggegooid, eindigt het uiteindelijk vaak in de zee. Het kan wel honderden jaren duren voordat plastic is afgebroken. Het plastic wordt steeds kleiner, en deze microplastics slikken dieren vervolgens in. Dieren zijn steeds vaker de dupe van plastic afval.

Mumbai
De stad Mumbai ligt in Maharashtra, en is de grootste stad van India met een populatie van 18 miljoen mensen. Mumbai is niet de eerste Indiase stad die wegwerpplastic verbiedt, in 2017 deed Delhi dit al. Het verschil is dat het nu niet een stad is, maar voor het eerst een Indiase staat (116 miljoen inwoners). Mumbai behoort het tot de steden met veel plastic afval per dag. Andere steden die hiertoe behoren zijn Chennai, Kolkata en Bangalore. Veertig procent van al het plastic afval uit zestig grote Indiase steden, is afkomstig van de metro’s in India. Momenteel gebruiken reizigers vaak plastic bekertjes in en rondom de stations, om thee, water of andere dranken mee te nuttigen. Dagelijks vervoeren ruim zeven miljoen mensen zich met treinen in Mumbai. Deze wegwerpbekertjes zijn overigens makkelijk te recyclen.

Nationaal verbod
Modi heeft aangegeven dat in 2022 wegwerpplastic in heel India zal zijn afgeschaft. Modi zei hierover“The choices may not be easy. But through awareness, technology, and a genuine global partnership, I am sure we can make the right choices. Let us all join together to beat plastic pollution and make this planet a better place to live.” 

 

Advertenties

Bordspel over gearrangeerd trouwen

De Pakistaanse designer Nashra Balagamwala ontwierp een bordspel over uithuwelijken volgens de Zuid-Aziatische traditie. “Westerlingen hebben vaak een vertekent beeld van onze manier van uithuwelijken”, zegt Balagamwala tegen de BBC

Arranged marriage
Balagamwala woonde en studeerde destijds in New York en kwam op het idee om een bordspel te maken over gearrangeerde huwelijken. Balagamwala ervaart ook druk van haar omgeving om jong te trouwen, haar ouders probeerde haar een aantal keren te laten trouwen, maar dit wilde ze niet. Dat mag Balagamwala, net als vele andere vrouwen, namelijk zelf beslissen. In Pakistan en India wordt met arranged marriage vaak bedoelt dat familieleden een geschikte huwelijkskandidaat kiezen voor hun kind. De twee gaan vervolgens op date en beslissen uiteindelijk zelf of ze wel of niet het huwelijksbootje instappen. De familie fungeert dan als een soort matchmaker. Het is dus niet zo dat arranged marriage betekent dat de vrouw zelf geen recht van spreken heeft.

Bordspel
Balagamwala begon dit project in augustus 2017 en haalde geld op via kickstarter. Afgelopen oktober begon het productieproces, en eind november ontvingen de eerste klanten hun bordspel met de naam Arranged!. Het bordspel is voor dertig dollar te koop via kickstarter. Tijdens het spel moeten deelnemers de strijd aangaan tegen een matchmaker aunty die meisjes wil uithuwelijk. De meisjes proberen het huwelijk juist te ontlopen (door kaartjes als ‘je bent gezien in het winkelcentrum met een jongen’ of ‘je draagt een neppe trouwring’). Doel van het spel is een platform bieden om op een luchtige manier de discussie over dit onderwerp met elkaar aan te gaan. Daarnaast wil Balagamwala meer duiding geven aan het concept van gearrangeerde huwelijken voor westerlingen. Balagamwala’s spel kreeg veel media-aandacht, maar vaak werd het gebracht alsof het spel een protest was tegen arranged marriages. Maar dit is dus niet de intentie van Balagamwala. Zelf hoopt ze voorlopig nog niet te hoeven trouwen.

 

Foto: Shashank Somanna

Skateboarden als emancipatiemiddel

Skateboarden wint de laatste jaren aan populariteit in India. Channy Lowang is lid van Holystoked Collective en skateboardt inmiddels vier jaar in Bangalore. Zij wil skateboarden bij meisjes in India promoten, om zo vrouwenemancipatie te stimuleren. Door skateboarden overwinnen meisjes angsten en krijgen ze meer doorzettingsvermogen, waardoor hun zelfvertrouwen toeneemt.

Over dit onderwerp interviewde ik Channy Lowang voor Tijdschrift LOVER. Klik hier om het interview te lezen.

Trouwen vanwege bruidsschat

Een Indiase vrouw in Nainital (Uttarakhand) deed zich voor als man en trouwde met twee vrouwen. Dit deed ze vanwege de bruidsschat die ze ontving door met de vrouwen te trouwen.

Digitale verleiding
Sweety Sen voelde zich altijd al meer een tomboy. In 2013 maakte ze een Facebook account onder een mannelijke naam, met een foto waarbij ze erg op een man leek. Via Facebook kwam Sen in contact met de vrouwen die ze verleidde en waarmee ze in 2014 het huwelijksbootje in stapte. Sen loog niet alleen over haar geslacht, ze deed zich ook voor als de zoon van een succesvolle zakenman.

Geweld
Na de bruiloft begon Sen met het slaan van haar vrouw. Ze deed zich nog steeds voor als man en eiste een hoog geldbedrag als bruidsschat. Het huwelijk duurde niet lang en na de scheiding hertrouwde Sen nogmaals met een andere vrouw. De tweede vrouw kwam erachter dat Sen geen man was, en ging naar de politie. Sen is inmiddels gearresteerd voor het vragen van een bruidsschat.

Bruidsschat
In India is het traditie dat de familie van de bruid een bruidsschat geeft aan de familie van de bruidegom. Een bruidsschat kan gewoon geld zijn maar ook juwelen, auto’s of andere spullen. Na het huwelijk gaat het nieuwe echtpaar vaak inwonen bij de familie van de bruidegom. Als de schoonfamilie ontevreden is over de gekregen bruidsschat, kunnen zij het leven van de bruid behoorlijk zuur maken (soms letter, wat aanvallen met zuur komen nog steeds voor). Volgens de wet is het geven van een bruidsschat illegaal, maar het is nog steeds veelvoorkomend.

Dowry death
Het komt ook voor dat een bruid wordt vermoord vanwege onvrede over de bruidsschat. In 2013 bleek dat ieder uur een vrouw hierdoor overleed. Een veelvoorkomende manier waarop deze vrouwen omkomen is doordat ze zijn verbrand. Soms verplicht de familie een vrouw om zelfmoord te plegen. In 2015 waren er volgens het National Crime Bureau in totaal 7.634 dowry deaths. Dit komt neer op 21 per dag, er is dus een kleine daling ten opzichte van 2013.

Gulabi Gang
Een groep vrouwen vecht letterlijk terug tegen dit soort geweld, zij noemen zichzelf de Gulabi Gang (gulabi betekent roze). Sinds 2010 bestaat deze groep vrouwelijke activisten die in het noorden actief zijn. De vrouwen zijn behoorlijk fel in hun protest en lopen rond met grote stokken om zichzelf te kunnen beschermen. In 2012 verscheen een documentaire over de gulabi gang. Bekijk hier de trailer, en zie wat de vrouwen doen als ze iemand ervan verdenken zijn vrouw te hebben verbrand.

Het oneerbiedige leven van de heilige koe

Tijdens mijn reis naar India afgelopen december onderzocht ik hoe het ervoor staat met de koeien in Bangalore. Voor hindoes is de koe heilig, het slachten van koeien is daarom in bijna alle Indiase staten verboden. Nadat Modi in 2014 aan de macht kwam verscherpte veel van deze regels. Mensen spraken van een beef ban en niet iedereen is het met de nieuwe wetten eens. Daarnaast zijn er de mensen die van mening zijn dat de politie niet hard genoeg optreedt tegen illegale slachthuizen. Zij patrouilleren zelf de straten om koeien te redden. Voor mijn opleiding journalistiek maakte ik multimediaal verhaal over het oneerbiedige leven van de heilige koe. Klik hier om het te bekijken.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.